kaldırımın sınırlı olduğu şehrimde
yürürken ardından gelen korkudur
ve özgürlük kokan caddesinde
mahpus bir güvercin gibi kafadan vurulur
hiç de çekinmeden bakarken sana
öyle sınırlı ki sözcüklerim
bu sonsuzluk yok ediyor beni karşında
bazen çok yoruluyorum nefes alırken
zıtlık kanunu gereği herhalde kitabımdaki
neslinin tükeneceğinden korkan insanoğlu
acımasızdır şiddet konusunda
gerekçesi hep nefsi müdafaa
linç girişimi sırasında
bu kadar kötü dünya
ve bu kadar güzel olan insan
sen
aklımın karışmasındaki
birincil etken
bir bakıyorum ki küresel çirkinlik
bir bakıyorum ki nefesin
26.02.2007
26 Şubat 2007 Pazartesi
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder